Yüreklerimiz mahzunken
acıları evlat edinmişken hayata tedirgin gözlerle bakarken bulmuştuk birbirimizi. Yaralarımızı sardık umutlandık. Bir daha hiç bulamacağız dediğimiz aşkı yakaladık. Çocuklar gibi sevindik ve deliler gibi sevdik. Yollar sana gelirken hep kısa senden ayrılırken hep uzundu. Seninleyken yaşardım sadece seni yaşardım. Böyle yakındık ya birbirimize bu aşk hiç bitmez sanırdım. Bir sevdayı büyütmek hiç kolay değildir yar
daha baştan “Benim sevdam büyük olmalı...” demiştim de “Korkutamazsın beni...” diye cevap vermiştin. Ben sevdamı adım adım büyütürken sen kaçış planları yapıyormuşsun. Ayın karanlık yüzüne doğru kalkmışsında ben fark edememişim. Gerçekten korktun bu büyük sevdanın altında ezilmekten korktun. Beni benim seni sevdiğim gibi sevmekten korktun. Suçlamıyorum seni kimi sevsem kime açsam yüreğimi aynı şeyi yaşıyorum şaşırmıyorum. Sözlerin çınlıyor kulağımda
“Seni sevmediğim gün ölüyüm ben...” deyişin geliyor aklıma. Yağmurlu bir gündü ve tepeden tırnağa sırılsıklamdık ikimizde. Boğaz’ın kıyısında sarılıp bana sağa sola sallanırken söylemiştin bu sözü. Sonra da eklemiştin; “ Ben yağmurda dans etmek için seni beklemişim meğerse...” Şimdi bulunduğun yerde yağmur var mı yar? Yine yağmurda dans etmek geliyor mu içinden? Gittiğinde beri bir defa bile yağmurda yürümedim yar. Zaten sevmezdim yağmuru ya
şimdi sen yoksun hiç içimden gelmiyor. Sonunda bu şehri terke edeceğim. Yağmurun hiç yağmadığı neresi varsa oraya gideceğim. Gelme benimle olur mu kal gittiğin yerde. Bir kez kaybettim seni gelirsen yine gideceksin ve ben bu kez dayanamam gitmene. Bu kadar güçlü olamam. Şimdi dayanmaya çalıştığım o yürek sancılarına bir daha katlamam. Ölürüm anlıyor musun? Gelme o yüzden yarım yamalak da olsa yaşamamı istiyorsan gelme... Orada kal yar yağmurlarda seninle kalsın. Yağmursuz iklimlerdir şimdi menzilim sensizliğe doğru yola çıkmalıyım... Dönüş yok bizim için aşk bitti. Orada kal gittiğin yerde. Seni benden ayıran her neyse onunla kal. Kal ki; değsin gittigine
. "Sebepsiz yere giden birine.."
.
1 yorum yazılmıştır
Yazan:isimsiz | Tarih: 2009-06-15 19:16:13Konu: inanamiyorum....
Nette dolasirken tesaduf okudum yazilarini.Bir tanesi cok hosuma gitti ve "uzun zamandir boyle guzel bir yazi okumadim"diyerek yorum yaptim.Daha sonra diger yazilarini okumaya basladim.Oyleya o kadar guzel bir anlatimin devami mutlaka olmaliydi...
Bu yazina gelince kanim dondu sanki,iki gundur tutmaya calistigim gozyaslarima engel olamadim.Suan hem agliyorum hem yaziyorum...Beni anlatiyorsun sanki her satirinda.
Sebepsiz degildi gidisim belki ama cabalayamadimda yeteri kadar.Biraktigim yerde bir bogaz kiyisi yoktu ama gozyaslarim gibi yagmur vardi; camlardan suzulen...14 Subat 2009 gunu onu,onun beni sevdigi kadar sevememekten korktum.Hep bundan sikayet ederdim cunku "Senin beni sevdigin kadar sevmiyorum diye seni sevmedigimi dusunuyorlar"derdim.Gulumserdi once;yanagima dokunurken gozlerime bakip"Olsuun...sen sadece sev bana yeter"derdi...Simdi ne onemi varki Dunyalar kadar sevsem:(((((
Bağlantı » »
